Van kindsbeen af zat ik al te tekenen en in de jaren negentig begon mijn werkzame leven als illustrator. Zesentwintig was ik, piepjong nog. Ik weet het nog als de dag van gisteren, toen ik met mijn portfolio het pand van Reklamestudio Kees Kuiphof in Ede betrad om een presentatie te geven van het werk wat ik zoal maakte. Ik woonde in Veenendaal en moest een half uurtje met de bus. Dat werd overigens een jarenlange plezierige samenwerking met die Kees. Drie jaar later had ik mijn rijbewijs gehaald, waardoor het bezoeken van klanten na acquisitie sneller ging en ik ze ook verderop in het land benaderde. Een uur rijden om een bekende tijdschriftenuitgever te bezoeken in Hoofddorp was geen probleem. In die beginperiode bestond er nog geen internet zoals we dat nu hebben, laat staan mobiele telefoons waarmee we ook konden fotograferen. Ik had toentertijd enkele mogelijkheden om referentiemateriaal te vergaren die het maken van een illustratie vergemakkelijkten. 1. De klant leverde referentiemateriaal aan, bijvoorbeeld enkele afbeeldingen van het te illustreren onderwerp. 2. Ik maakte foto’s met de Polaroid camera van het onderwerp. 3. Ik zorgde dat ik het onderwerp voor mijn neus had en tekende het ter plekke na. Zo heb ik een keer met een gebakje voor mijn neus gezeten wat ik moest tekenen, en vele malen met allerlei bloemen voor het maken van wenskaartenillustraties. Dat gebakje heb ik uiteraard daarna met veel plezier opgegeten. Echt leuk, het beroep van illustrator!😄
Nu, jaren later, in een tijd waarbij alles razendsnel gaat en de technologie ons veel werk uit handen neemt, niet altijd tot ieders genoegen overigens, ben ik steeds vaker bezig met het maken van ambachtelijke, verfijnde botanische tekeningen en schilderijen. Met daarbij telkens strevend naar meer verfijning. Nog mooiere nerfjes in een blad. Als kind streefde ik ook naar die verfijning en nu nog steeds. Of weer…